Eide Norooz

Sadaf

Afgani Saale Nao Mubbarak

Afrikaans =Gelukkige nuwe jaar

Albanian =Gezuar Vitin e Ri

Armenian =Snorhavor Nor Tari

Arabic =Antum salimoun

Assyrian = Sheta Brikhta

Azeri =Yeni Iliniz Mubarek!

Bengal=i Shuvo Nabo Barsho

Bulgarian= ×åñòèòà Íîâà Ãîäèíà(pronounced "Chestita Nova Godina")

Cambodian= Soursdey Chhnam Tmei

Catalan = FELIÇ ANY NOU

Chinese =Xin Nian Kuai Le

Corsican Language= Pace e Salute

Croatian =Sretna Nova godina!

Cymraeg (Welsh)= Blwyddyn Newydd Dda

Czechoslovakia =Scastny Novy Rok

Denish =Godt Nytår

Dhivehi = Ufaaveri Aa Aharakah Edhen

Dutch =GELUKKIG NIEUWJAAR!

Eskimo =Kiortame pivdluaritlo

Esperanto =Felican Novan Jaron

Estonians =Head uut aastat!

Ethiopian: =MELKAM ADDIS AMET YIHUNELIWO!

Finnish =Onnellista Uutta Vuotta

French= Bonne Annee

Gaelic = Bliadhna mhath ur

Galician= [NorthWestern Spain] Bo Nadal e Feliz Aninovo

German =Frohes Neues Jahr

Greek =Kenourios Chronos

Gujarati =Nutan Varshbhinandan

Hawaiian =Hauoli Makahiki Hou

Hebrew = L'Shannah Tovah

Hindi = Naye Varsha Ki Shubhkamanyen

Hong kong =(Cantonese) Sun Leen Fai Lok

Hungarian =Boldog Ooy Ayvet

Indonesian =Selamat Tahun Baru

Iranian =Saleh now mobarak

Iraqi =Sanah Jadidah

Irish = Bliain nua fe mhaise dhuit

Italian: =Felice anno nuovo

Japan: = Akimashite Omedetto Gozaimasu

Kabyle: =Asegwas Amegaz

Kannada: =Hosa Varushadha Shubhashayagalu

Kisii: = SOMWAKA OMOYIA OMUYA

Khmer: = Sua Sdei tfnam tmei

Korea: =Saehae Bock Mani ba deu sei yo!

Kurdish: =NEWROZ PIROZBE

Lithuanian:= Laimingu Naujuju Metu

Laotian: =Sabai dee pee mai

Macedonian = Srekjna Nova Godina

Malay =Selamat Tahun Baru

Marathi : =Nveen Varshachy Shubhechcha

Malayalam := Puthuvatsara Aashamsakal

Maltese =Is-Sena t- Tajba

Nepal =Nawa Barsha ko Shuvakamana

Norwegian: Godt Nytt År

Papua New Guinea =Nupela yia i go long yu

Pampango (Philippines)= Masaganang Bayung Banua

Pashto =Nawai Kall Mo Mubarak Shah

persian =Saleh now ra tabrik migouyam

Philippines= Manigong Bagong Taon

Polish: =Szczesliwego Nowego Roku

Portuguese = Feliz Ano Novo

Punjabi =Nave sal di mubarak

Romanian =AN NOU FERICIT

Russian =S Novim Godom

Samoa = Manuia le Tausaga Fou

Serbo-Croatian = Sretna nova godina

Sindhi =Nayou Saal Mubbarak Hoje

Singhalese =Subha Aluth Awrudhak Vewa

siraiki =Nawan Saal Shala Mubarak Theevay

Slovak =A stastlivy Novy Rok

slovenian =sreèno novo leto

Somali= Iyo Sanad Cusub Oo Fiican!

Spanish =Feliz Ano ~Nuevo

Swahili =Heri Za Mwaka Mpyaº

Swedish =GOTT NYTT ÅR! /Gott nytt år!

Sudanese =Warsa Enggal

Tamil =Eniya Puthandu Nalvazhthukkal

Telegu= Noothana samvatsara shubhakankshalu

Thai =Sawadee Pee Mai

Turkish =Yeni Yiliniz Kutlu Olsun

Ukrainian =Shchastlyvoho Novoho Roku

Urdu =Naya Saal Mubbarak Ho

Uzbek =Yangi Yil Bilan

Vietnamese =Chuc Mung Tan Nien

Welsh : =Blwyddyn Newydd Dda

Sadaf

be nazare man zibatrinesh zabane khodemone=Sale noow mobarakkkkkkk

AREZO90

تصویر اول :

عید یعنی بابا می گوید گل نرگس دسته ای هزار تومان شده

گوشت کیلویی هشت هزار تومان ، عید یعنی امسال هم لباس نو نداریم

عید یعنی از لای پلکهای نیمه باز ، بابا را تماشا کردن وقتی پشتش به ماست

و شانه هایش آهسته آهسته تکان می خورد ،

یعنی بقال محل دیگر نسیه قبول نمی کند

عید یعنی قرض ، یعنی یک قرص نان ، حسرت خوردن پلو خورشت ،

عید یعنی :

" سبزی پلوی ما ماهی ندارد " یعنی تماشای تام و جری با تلویزیون 14 اینچ

عید یعنی اشکنه ، یعنی تیر و تخته های کهنه را سابیدن

عید یعنی چشم به در ماندن که یکی از همسایه ها خیرات یا نذری بیاورد

یعنی دست سرد مادر که نیمه شب عیدی هایت را از زیر بالشت بر می دارد

یعنی آرزوی پیدا کردن یک اسکناس سبز هزاری توی خیابان

عید یعنی عرق سرد روی پیشانی بابا ، خجالت مادر ...

AREZO90

تصویر دوم :

عید یعنی ادکلن فرانسوی ، شکلات اصل انگلیسی

یعنی خوشحالم که می دانم امسال چه رنگی مد است

عید یعنی مبلها را باید عوض کنم ، رنگ فرشها با دیوارها " ست " نیست

عید یعنی وفاداری به شعار : پولدارم پس هستم

یعنی دیدن فامیل ، چند روز سفر اروپا ، دو سه روز ویلای شمال

عید یعنی چشم و هم چشمی ، یعنی مدل گونه هایم به صورتم نمی آید

یعنی اگر برفها آب نشده باشد می رویم اسکی

عید یعنی "welcome dear " ببخشید فارسی به کلی فراموشم شده..

AREZO90

عید یعنی " یا مقلب القلوب والابصار "

یعنی سفره هفت سین یعنی " والشمس و الضحیها "

یعنی همان اتفاق تکراری هر سال که کهنه نمی شود ،

عید یعنی برق انداختم شیشه ها ، شستن فرشها

عید یعنی گره زدن نوار سبز پارچه ای به ضریح عبدالعظیم

نذر خوشبختی ........

عید یعنی یک شاخه گل ، چند حبه قند ، یک استکان چای

یعنی " حال شما ؟ بهتری ؟"

عید یعنی یک رسم ناب بی بدعت ، فرصت دیدار ،

یعنی هر جا که باشی ، چه در خانه ای ویلایی از شمال شهر

چه در دخمه ای تاریک از حاشیه اش ، چه در خانه ی سالمندان

پرورشگاه یا بیمارستان ، لحظه ی مشترکی هست در اولین صفحه ی تقویم

که تو را با میلیون ها آدم دیگر ، در انتظار آمدنش شریک می کند و

آنقدر کوتاه است که نیامده تمام می شود...

Sadaf

arezoo joon mer30 aziz ziba bood

Sadaf

سال نو ايرانی

اگه شما ايرانی هستی و در مورد فلسفه نوروز و اينکه چرا اصلاً عيد ما اينجوريه و چه عظمتی نسبت به بقيه ی تقويمها و سال نو های ديگه داره چيزی نميدونی بايد بگم که زکی شما اصلا ايرانی نيستی ! اگه ايرانتو دوست داری ، 5 دقيقه وقتت رو بزار و اين مقاله رو بخون تا بفهمی معنی فرهنگ و تمدن ايران چی هست .

نوروز با اولين دقيقه و ثانيه ی بهار شروع ميشه ، که اين زيبا ترين سال نو دنيا هست ،به اين دليل که هيچ نشانه ی قومی مذهبی .. توش نيست و فقط از طبيعت الهام گرفته شده،به راستی که جهانی ترين و بدون مرز ترين تقويم دنيا , تقويم ايرانيست چرا که نه از تولد حضرت محمد ، و نه از تولد حضرت مسيح و نه موسی پيامبر ،بلکه از تولد طبيعت شروع ميشه. مهم نيست از چه دين يا نژادی هستی ، اولين روزه بهارو با ما ميتونی جشن بگيری.[IMG]http://i30.tinypic.com/2dv1hds.jpg[/IMG

مقدمه ی در مورد تقويم ايرانی : تقويم ايرانی دقيقترين تقويم دنيا هست ،که حتی از تقويم مسيحی ها (ميلادی که تقويم استاندا رد دنيا هست) بسيار دقيقتر هست ، و دقيقترين تقويم دنياست که سا ل رو 365 روز و 5 ساعت و 49 دقيقيه کامل حساب ميکنه ! نه مثل همه ی دنيا هر 12 شب يا ... و هيچ سمبل کردنی در کار نيست !! (البته خود تقويم ميلادی تاريخ شروعش هم از دين مهر پرستی ايرانيها يا همون شب يلدای ماست ، که در جای ديگه ايشالا بهش ميپردازيم .)

نوروز به معنی روز نو است ، که لحظه ی دقيق تولد دوباره طبيعت, لحظه ی تغيير فصل زمستون به بهار هست , نوروز بيشتر از 5،000 سال هست که توسط ايرانيها جشن گرفته ميشه . چند روز قبل از نوروز در آخرين چها رشنبه ی سال, چهارشنبه سوری ايرانيها با پريدن از روی آتش, بديها و گناهانشون رو با آتش که نماد پاکيست ,پاک ميکنن و بديها شون رو با سال قبل به فراموشی ميسپارن و با خوبی و پاکی به
استقبال ساله بعد ميرن .

Sadaf

و خيلی جالبه وقتی دقت کنيم که اولين ملتی که سال نو رو جشن ميگرفتند ما ايرانيها بوديم و همه ی اين رسوم رو داشتيم ، و حالا وقتی سال نو خارجی ها رو ميبينيم ميفهميم که خيلی سنت هايی که ما تو جشنها ی مختلفمون 5000 سال پيش داشتيم رو اينا تقليد کردن و تو جشنا شون استفا ده ميکنن ، يعنی زمانی که رمنها و يونانيها (که سرچشمه و افتخار تمدن غرب هستن)اصلاً وجود خا رجی نداشتند ! چه برسه به داشتن فرهنگ و جشن گرفتن .البته اين موضوع اصلاً برا شون خوشا يند نيست و به روی خودشون نميخوا ن بيارن ، مثلاً شما تو فيلمهای هاليود همه ی تاريخ رو من ها رو به صورت فيلم دراوردن به جز جنگيهای که دونه دونه از ايرنيها شکست ميخوردن که اينهم بحث طولا نی هست که بهش ميپردازيم جاهای ديگه .

Sadaf

عید نوروز در گذشته ای نه چندان دور، تنها به ۱۴ روز آغاز فروردین محدود نمیشد و به پیشواز رفتن آن شامل جزئیات و ریزه کاریهایی بود که این عید را از اعیاد دیگر متمایز میکرد و رسیدن آن برای همه از پیر و جوان، شادی آور بود.

در آن زمان تقریبا تمام کارهای مربوط به عید، توسط اعضای خانواده انجام میشد که در بیشتر
مواقع، همه در یک خانه زندگی میکردند و دست به دست هم داده به خیاطی و خانه تکانی، خرید و پخت و پز میپرداختند، باغچه را صفا داده و گلکاری میکردند و خلاصه با آغاز سال نو، همه با احساس رضایت از نتیجه کوششهای خود، پذیرای مهمانان شده و خود به دیدار فامیل میرفتند و روزهای خوشی را در کنار یکدیگر میگذراندند.

عید نوروز برای کودکان از حال و هوایی استثنایی برخوردار بود و اکثر آنان تنها در همین زمان صاحب یک دست لباس نو میشدند و شاید یکی دو اسکناس تا نخورده عیدی میگرفتند و برای آن هزارتا نقشه میکشیدند. ناگفته نماند که در بیشتر موارد این اسکناسها به جیب والدین میرفت و خرج گوشه ای از اجاره خانه یا یک مورد ضروری دیگری میشد که آنرا به بعد موکول کرده بودند.

زیرا در این روزها هیچ کس از خرج کردن پول کم نمیگذاشت و ضرب المثل “چو فردا شود فکر فردا کنیم” در این مواقع خیلی صدق میکرد! اما تمام اینها چیزی از لذت عیدی کم نمیکرد و بچه هایی هم که میدانستند قرار است عیدی نقد آنها به مصارف دیگر برسد، با این ایده که کمک خرج پدر و مادر خود شده اند به خود دلگرمی میداده و حتا بادی به غبغب میانداختند و احساس بزرگی میکردند.

Sadaf

خوردنیهای شب عید

سبزی پلو: یک شب مانده به تحویل سال، زمان خوردن سبزی پلو با کوکوی سبزی، سیر تازه و ماهی فرا میرسید. عقیده به پلوی سبزی دار این بود که میگفتند خوردن آن دل را زنده، احشا را تازه ، بدن را رطوبت مفید می بخشید و روح تازه به تن میدمید. با توجه به اینکه در تهران سبزی تازه هنوز نرسیده بود و وسایل تندرو برای رساندن ماهی تازه به تهران موجود نبود، بیشتر تهرانیها از سبزی خشک و ماهی دودی استفاده میکردند. سبزی تازه در گلخانه ها عمل می آمد و به قیمت گزافی فروخته میشد و تازه به دوران رسیده ها برای آنکه نشان بدهند سبزی و ماهی تازه استفاده کرده اند، آشغال سبزی و کله ماهی را کنار در خانه خود میگذاشتند.

از طرفی بسیاری از افراد خیر در این شب به یاری مستمندان شتافته و با بردن برنج، روغن، ماهی و تخم مرغ به در خانه آنها، دلشان را شاد میکردند.

رشته پلو
شب سال نو، یعنی شب تحویل سال، وقت خوردن رشته پلو بود که خوردن آن آدابی داشت. رشته پلو که با رشته پلویی و همراه با خرما و کشمش سرخ کرده آماده میشود، غذایی است که نه تنها پر قوت و گرم کننده مزاج به شمار می آمد، بلکه خوردن آن موجب میشد که “سر رشته کار” تا آخر سال در دستشان باشد.

آداب تهیه و خوردن رشته پلو از این قرار بود: اگر مرد و سرپرست خانه دچار مشکلی در کار و کسب شده بود، بشقاب اول برای او کشیده میشد، اگر در خانه دختر بخت بسته ای بود، او باید زیر دیگ را روشن میکرد و موقع کشیدن در دیگ را باز میکرد.
رشته خشک کرده این پلو، برای رفع بی پولی داخل کیف قرار میگرفت.

دختر یا پسر بخت بسته در هنگام کشیدن پلو باید از منزل خارج میشد و بعد مادر یا مادر بزرگ او بشقابی از برنج برایش میکشید و پشت در برده و می پرسید کی هستی؟ و او جواب میداد باز کن، مادر در را باز میکرد و بشقاب را به دستش می داد، آن شخص باید دو لقمه پلو را همان بیرون میخورد و بعد به داخل می آمد تا بختش گشوده شود.

Sadaf

نوروز در تاجیکستان

جشن ایرانی نوروز امروزه در کشورهای گوناگون به عنوان جشن رسمی برگزار می شود
جشن نوروز برای مردم تاجیکستان بویژه بدخشانیان تاجیکستان جشن ملی نیاکان است و از آن به عنوان رمز دوستی و زنده شدن کل موجودات یاد می‌کنند و به نام خیدیر ایام یعنی جشن بزرگ معروف است. مردم تاجیکستان به ویژه بدخشانیان تاجیک در ایام عید نوروز خانه را پاک کرده و به اصطلاح خانه تکانی می‌کنند، همچنین ظروف خانه را کاملا" شسته و تمیز می‌کنند تا گردی از سال کهنه باقی نماند و برابر رسم دیرینه نوروز قبل از شروع عید نوروز بانوی خانه وقتی که خورشید به اندازه یک سر نیزه بالا آمد دو جارو را که سرخ رنگ است و در فصل پاییز از کوه جمع آوری کرده‌اند و تا جشن نوروز نگاه داشته‌اند در جلوی خانه راست می‌‌گذارند. چون رنگ سرخ برای این مردم رمز نیکی و پیروزی و برکت است. پس از طلوع کامل خورشید هر خانواده‌ای می‌‌کوشد هر چه زودتر وسایل خانه را به بیرون آورده و یک پارچه قرمز را بالای سردر ورودی خانه بیاویزد که این معنی همان رمز نیکی و خوشی ایام سال را در داخل خانه مرتب چیده و با باز کردن در و پنجره به نوعی هوای نوروزی و بهاری را که معتقدند حامل برکت و شادی است وارد خانه نماید

Sadaf

نوروز در افغانستان
نوروز در افغانستان یا به عبارتی در بلخ و مرکز آن مزار شریف هنوز به همان فر و شکوه پیشین برکزار می‌شود. در روزهای اول سال همه دشت‌های بلخ ودیوار و پشت بام‌های گلی آن پر از گل سرخ می‌شود گویی بلخ سبدی از گل سرخ است یا به عبارتی مانند اجاق بزرگی که در آن لاله می‌‌سوزد این گل فقط در بلخ به وفور و کثرت می‌‌روید و از این رو جشن نوروز و جشن گل سرخ هر دو به یک معنی به کار می‌رود. در اولین روز عید نوروز علم امام علی با مراسم خاص و با شکوهی در صبح آن روز برافراشته می‌شود. با افراشته شدن آن جشن نوروز نیز رسما" آغاز می‌شود و تا چهل شبانه روز ادامه می‌‌یابد و در این چهل شبانه روز حاجتمندان و بیماران برای شفا در پای این علم مقدس به چله می‌‌نشینند. گفته شده بسیاری از بیماران لاعلاج در زیر همین علم شفا یافته اند. مردم این سرزمین بر این باورند که اگر بر افراشته شدن علم به آرامی و بدون لرزش و توقف از زمین بلند شود سالی که در پیش است نیکو و میمون است. از آیین و رسم نوروزی در سرزمین بلخ می‌توان به شستشوی فرش‌های خانه و زدودن گرد و غبار پیش از آمدن نوروز و انجام مسابقات مختلف از قبیل بزکشی، شتر جنگی، شتر سواری، قوچ جنگی و کشتی خاص این منطقه اشاره نمود. نوروز در ترکیه عثمانیان یا مردم ترکیه امروز عید نوروز را به عنوان یکی از معدود ایام جشن می‌‌گرفتند. در این روز حکیم باشی معجون مخصوصی که (نوروزیه) نامیده می‌‌شد جهت پادشاهان و درباریان تهیه می‌‌نمود که گفته شده است این معجون از چهل نوع ماده مخصوص تهیه می‌‌شده است که شفابخش بسیاری از بیماری‌ها و دردها بوده و باعث افزایش قدرت بدنی می‌‌شده است. مردم این سرزمین نوروز را آغاز بهار طبیعت و شروع تجدید حیات و طراوت در جهان و برخی روز مقدس در مقابل شب قدر و شب برائت و برخی عامل اتحاد و همبستگی و حتی آن را زادروز امام علی و تعیین ایشان به خلافت و سالروز ازدواج ایشان با فاطمه دانسته اند.

Sadaf

نوروز در مناطق کردنشین عراق و ترکیه
نوروز تا نخستین سال‌های تشکیل جمهوری ترکیه در میان ترکان ترکیه پایدار ماند و سپس رفته رفته اهمیت پیشین خود را از دست داد و تنها در مناطق کردنشین و در پاره‌ای از مناطق شمال رسم وآیین نوروز موجودیت خود را حفظ کرده است.
کردهای ترکیه سال‌ها برای به رسمیت شناخته شدن نوروز در این کشور تلاش کردند. اکنون نوروز در ترکیه تعطیل رسمی به‌شمار می‌رود.

Sadaf

نوروز در جمهوری آذربایجان
یکی از جشن‌های بزرگ مردم اران (جمهوری آذربایجان) نوروز است. در جمهوری آذربایجان درباره پیدایش جشن نوروز اسطوره‌ها و افسانه‌های گوناگونی نقل شده است. مثلا" در روایتی آمده است، سیاوش پسر کیکاووس به کشور افراسیاب سفر می‌کند افراسیاب از وی به نحو قابل توجهی پذیرایی می‌کند و حتی دخترش را به عقد وی در می‌‌آورد و سیاوش به یاد سفرش از دیار افراسیاب دیوار بخارا را بنا می‌کند. ولی دشمنان که از این امر ناخرسند بوده‌اند میان سیاوش و افراسیاب را بر هم زده به طوری که افراسیاب تصمیم به قتل سیاوش می‌گیرد و پس از کشته شدن سیاوش دستور می‌دهد جنازه‌اش را روی کنگره‌های دیوار بخارا قرار دهند. زرتشتیان جسد وی را برداشته و در قدمتگاه دروازه شرقی دفن می‌کنند و مرثیه‌های بسیاری در وصف سیاوش و مرگش سرودند به طوری که این مرثیه‌ها بین مردم گسترش یافت و در همین سیاوش مرثیه‌ها روز دفن سیاوش را زرتشتیان نوروز نامیدند.
مردم اران به واسطه اعتقادات شدید به آیین و مراسم نوروز برای با شکوه تر انجام شدن جشن نوروز برای این مراسم تدارک ویژه‌ای می‌بینند. از قبیل: سرودن ترانه‌ها پیش از نوروز، تدارک بساط شادی ایام نوروز، تهیه لوازم و مواد مورد نیاز سفره نوروز، تهیه چیستان‌های نوروزی، ستایش و نفرین‌های نوروزی، پند و امثال نوروزی، اعتقادات نوروزی، عادات نوروزی، تماشای نوروزی،آزردنی‌های نوروزی و انجام آیین و مراسم نوروزی.
درمیان مردم اران رسم بر این است پیش از رسیدن نوروز پوشاک نو خریده به خانه و حیاط سر و سامان داده فرش و پلاس نو بافته و به استقبال نوروز می‌روند، در رابطه با عید نوروز جای مهمی به اعتقادات و فال‌ها داده می‌شود به طوری که در شب چهارشنبه سوری دختران نو رسیده در ته دل فالی گرفته و و مخفیانه پشت درنیمه باز به انتظار ایستاده و اگر در این هنگام حرف خوب و موافقی بشنوند آرزویشان برآورده شده و اگر حرف نامناسبی می‌شنیدند نیتشان عملی نمی‌گشته است. بنابر این برمبنای آیین عید مردم از بد گویی و حرف نامناسب دوری می‌جویند.
در میان عادات نوروزی مراسم خاطره انگیزی همچون ارسال خوان سمنو، انداختن کلاه پوستین به درها، آویزان کردن کیسه و توبره از سوراخ بام در شب عید و درخواست تحفه عید در این سرزمین موسوم است.

Sadaf

نوروز در قزاقستان
مردم قزاقستان نوروز را اعتدال بهاری می‌‌دانند و بر این باورند که در این روز ستاره‌های آسمانی به نقطه ابتدایی می‌‌رسند و همه جا تازه می‌شود و روی زمین شادمانی بر قرارمی‌شود. همچنین قزاق‌ها معتقدند که نوروز آغاز سال است و در میان آنان عبارات زیبایی دربارهٔ نوروز وجود دارد. نوروز روزی است که یک سال منتظرش بوده‌اند نوروز روزی است که خیر بر زمین فرود آمده و بالاخره نوروز روزی است که سنگ نیلگون سمرقند آب می‌شود:
در شب سال تحویل تا شب قزیر صاحبخانه دو عدد شمع در بالای خانه اش روشن می‌کند وخانه اش را خانه تکانی کرده و چون مردم قزاق باور بر این دارند که تمیز بودن خانه در آغاز سال نو باعث می‌شود افراد آن خانه دچار بیماری و بدبختی نشوند آنان بر این مساله ایمان دارند و آن را هر ساله رعایت می‌کنند.
در شب نوروز دختران روستایی قزاق با آخرین گوشت باقیمانده از گوشت اسب که سوقیم نام دارد غذایی به نام اویقی آشار همراه با آویز می‌‌پزند و از جوان‌هایی که دوستشان دارند پذیرایی می‌کنند. آنان نیز در قبال آن به دختران آینه و شانه و عظر هدیه می‌کنند که آن را سلت اتکیتر می‌‌نامند و به معنی علاقه آور می‌‌باشد.
در عید نوروز جوانان یک اسب سرکش را زین کرده و عروسکی که ساخته دست خودشان است با آویز زنگوله‌ای به گردنش درساعت سه صبح که ساعتی معین از شب قزیر است رها نموده تا از این طریف مردم را بیدار نمایند. عروسک در حقیقت نمادی از سال نو است که آمدن خود را سوار بر اسب به همه اعلام می‌کند.
نوروز برای قزاق‌ها بسیار مقدس بوده و اگر در این روز باران یا برف ببارد آن را به فال نیک گرفته و معتقدند سال خوبی پیش رو خواهند داشت. در عید نوروز مردم لباس نو و سفید به تن می‌کنند که نشانه شادمانی است. دید و بازدید اقوام دراین ایام با زدن شانه‌ها به یکدیگر از آیین و رسوم مردم قزاق در ایام عید نوروز می‌‌باشد، همچنین پختن غذایی به نام نوروز گوژه (کوژه = آش) که تهیه آن به معنی خداحافظ با زمستان و غذاهای زمستانی است و از هفت نوع ماده غذایی تهیه می‌شود در این ایام جزو آیین و رسوم این سرزمین می‌‌باشد.
مسابقات معروفی نیز در ایام نوروز در قزاقستان برگزار می‌شود که از مهم‌ترین آنان می‌توان به (قول توزاق) اشاره نمود که بین گروههای مرد و زن برگزار می‌شود. اگر برنده زن‌ها باشند قزاق‌ها معتقدند آن سال خوب و پربرکتی است اگر مردها پیروز شوند آن سال نامساعد خواهد بود. از دیگر مسابقات می‌توان به کوکپار برداشتن بز از مکانی مشخص توسط سواران، آودار یسپاق، قیزقوو و آلتی باقان اشاره نمود.
در عصر نوروز نیز مسابقه آیتیس آغاز می‌شود که مسابقه شعر و شاعری است.