چرا چمه؟

MISS-SHE

*چقدر خستم .

Ali_B

باید قفس سکوت رو شکست باید به اون پرنده نفس داد باید بهش دوباره پرواز کردن توی آسمون آبی رو یاد آور شد باید همسفر نسیم شدن رو بخاطرش آورد باید رنگ زیبای پرهاش رو بهش گوشزد کرد باید عاشق خودش بودن رو بهش آموخت تا دوباره شهامت باز کردن پرهاش رو برای پرواز در اوج بدست بیاره و اون موقع است که باور می کنه که سخاوتمند تر از اونیه که نتونه از تقصیر کسی بگذره حتی اگر اون شخص خودش باشه
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
** خسته نباشی

MISS-SHE

در آغوش‌ات كه مي‌گيرم، فاصله تمام مي‌شود
و عطر ات با تن ِ من مي‌آميزد.
در باران مي‌آيي،
با باد مي‌روي.
دوست دارم براي هميشه بماني؛
مي‌داني،
و نمي‌ماني،
و من دوستت دارم‌هايت را، دوست دارم

.... مي دونستي كه خيلي قشنگ مي گي برو گمشو؟؟ icon

Parymah

نه
امروزهم
تفاوتي با روزهاي قبل ندارد
...
كسي مرا به ياد نمي آورد
گوشهايم بي اختيار منتظرند
و چشمهايم
نگاه ها را جستجو ميكنند
شايد
در پي لبخندي آشنا
يا آواز صدايي مهربان
....
نه
كسي مرا به ياد نمي آورد
همه چيز خاكستري است
سرخي گلبرگهاي گلي را مي جويم
كه مشتاق ديدار من باشد
...
نه
كسي مرا به ياد نمي آورد
هياهو در پي پول و مقام
جنجال بر سر هيچ
و در اين ميان من
امواج صدايي را مي جويم
كه بودنم را ياد آوري كند
....
دريغ از يك كلام
...
اينجا هيچ صدايي مهربان نيست
و نه هيچ رنگي
كه اشتياق زندگي را
به چشمانم هديه كند....
..

---------------------------
---------------------------------------
پي نوشت:
دلم خيلي تنگه ، واسه خيليا... واسه اونايي كه نميدونم چرا .... و ميدونم چرا...
دلم تنگه واسه اونايي كه مثلا فراموششون كردم...
دلم پر از وسوسه ي حرف زدن ... با اونايي كه مثلا نميبينمشون.....
دلم پر از انتظار ..... شايد فقط براي يه سلام....
دلم پر از غمي كه نميشناسم و ميشناسم.....
دلم تنگه واسه اوني كه بهش نميگم دوستش دارم بس كه ديوونم....
دلم تنگه واسه اوني كه ميبينمش و به روم نميارم....
دلم پر از حسرت حرفهاي نگفته است.....

....با اين همه روزها شاد يا غمگين .... ميگذرن ....

tala

گل من گريه مكن
كه در آينه ي اشك تو غم من پيداست
قطره ي اشك تو داند كه غم من درياست
گل من گريه مكن
سخن از اشك مخواه
كه سكوتت گوياست
از نگه كردنت احوال تو را مي دانم
دل غربت زده ات
بي نوايي تنهاست
من و تو مي دانيم
چه غمي در دل ماست
گل من گريه مكن
اشك تو صاعقه است
تو به هر شعله ي چشمان ترم مي سوزي
بيش از اين گريه مكن
كه بدين غمزدگي بيشترم مي سوزي
من چو مرغ قفسم
تو در اين كنج قفس بال و پرم مي سوزي
گل ن گريه مكن
كه در آيينه ي اشك تو غم من پيداست
فطره ي اشك تو داند كه غم من درياست
دل به اميد ببند
نا اميدي كفرست
چشم ما بر فرداست
ز تبسم مگريز
در دندان تو در غنچه ي لب زيباست
گل من گريه مكن