ترنم

Maste_Shokaran

دلتنگی‌هايِ آدمي را باد ترانه‌اي می‌خواند
روياهايش را آسمانِ پر ستاره ناديده می‌گيرد
و هر دانه برفي ـ به اشكي نريخته مي ماند
سكوت سرشار از سخنان ناگفته است
از حركاتِ ناكرده
اعتراف به عشق‌هاي نهان
و شگفتی‌هاي بر زبان نيامده ...
در اين سكوت ، حقيقتِ ما نهفته‌ است
حقيقت تو و من

Maste_Shokaran

دوست عزیز اگه دلت از خیلیا گرفته بهتر که علت دلخوری رو با خود افراد در میان بذاری
اصل اول دوستی و رفاقت اینه.

ParandeMohajer

چشم.
از راهنماييتون يه دنيا ممنون دوست عزيز@};-

Maste_Shokaran

Lost in a dream
I saw you standing there
On the edge of a gleaming white chair
I asked you why and you started to cry
For a class you're going to fly

I thought it's strange
So I said please don't go
Stay with me we can play in the snow
Your stormy eyes told me it was goodbye
And in fact you flew off with all sighs

A dream is something we create
(Deep down inside of soul)
The world where we communicate
(Deep down will long to now)
Ohhhh Ohhhh...

Lost in a dream
I saw you disappear
In the night like a bitter sweet tear
Spinning around just a bird bearing in pain
I feel flat with the first rays of dawn

When I erowed
It was late afternoon
At the door stood a clown with a broom
You'll have to leave
He dorked me with a sneer
Can't you see that your place isn't here

A dream is something we create
(Deep down inside of soul)
The world where we communicate
(Deep down will long to now)
Ohhhh Ohhhh...

*Chorus*
Lost in a dream
I saw you standing there
On the edge of a gleaming white chair
I asked you why and you started to cry
And at last you were going to fly

I thought it's strange
So I said please don't go
Stay with me we can play in the snow
Your stormy eyes told me it was goodbye
And in fact you flew off with all sighs

Maste_Shokaran

ای دو چشمت سبزه زاران
ای نگاهت چون بهاران
می روم غمگین و نالان
بهر من اشکی میفشان

ای سرا پا مهربانی
ای نگاهت آسمانی
در دل نامهربانم
شوق ماندن،می نشانی

ترسم آخر در کنارم
خسته و آزرده گردی
با همه خوب و پاکی
در خزان پژمرده گردی

می روم تا نشنوم
آواز باران دوچشمت
می روم چون می هراسم
شعله ای افسرده گردی

ای که در خوبی و پاکی
چلچراغ آسمانی
قلب سردم را چه بی حاصل
بسویت می کشانی

عاشق چشم انتظاری
پاک و روشن چون بهاری
هرچه گفتم با ورت شد
حیف از احساسی که داری

چشمه ای خشک سیاهم
خسته ای گم کرده راهم
بگذر از من چون که دیگر
زشت و سرتاپا گناهم

ترسم آخر در کنارم
خسته و آزرده گردی
با همه خوب و پاکی
در خزان پژمرده گردی

می روم تا نشنوم
آواز باران دوچشمت
می روم چون می هراسم
شعله ای افسرده گردی

ای که در خوبی و پاکی
چلچراغ آسمانی
قلب سردم را چه بی حاصل
بسویت می کشانی

Maste_Shokaran

خیال کردم توهم درد آشنایی
به دل گفتم توهم همرنگ مایی
خیال کردم توهم دروادی عشق
اسیر حسرت و رنج وبلایی
ندونستم تو بی مهرو وفایی
نفهمیدم گرفتار هوایی
ندونستم پس دیدار شیرین
نهفته چهره تلخ جدایی

تو که گفتی دلت عاشق ترین
دلت عاشق ترین قلب زمین
همیشه مهربونه با دل من
برای قلب تنهام همنشینه
چرا پس به تیغ بی وفایی
شده قربانیت بی خون بهایی
نفهمیدی امید نا امیدی
رها کردی دلم رفتی کجایی
زبس ازار دادی روزو شب دل
دل دیوانه ام آخر شد عاقل
دل غافل شد عاقل دست برداشت
ز امید خیالی خام و باطل

خیال کردم تو هم درد آشنایی
به دل گفتم تو هم همرنگ مایی
خیال کردم توهم در وادی عشق
اسیر حسرت و رنج وبلایی

Maste_Shokaran

So, so you think you can tell Heaven from Hell,
blue skies from pain.
Can you tell a green field from a cold steel rail?
A smile from a veil?
Do you think you can tell?
And did they get you to trade your heroes for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for a cool breeze?
Cold comfort for change?
And did you exchange a walk on part in the war for a lead role in a cage?
How I wish, how I wish you were here.
We're just two lost souls swimming in a fish bowl, year after year,
Running over the same old ground.
What have you found? The same old fears.
Wish you were here.

Maste_Shokaran

چون صيد به دام تو به هر لحظه شکارم
ای طرفه نگارم
از دوری صياد دگر تاب ندارم
رفتست قرارم
چون آهوی گمگشته به هر گوشه دوانم
تا دام در آغوش نگيرم نگرانم

از ناوک مژگان چو دو صد تير پرانی
بر دل بنشانی
چون پرتو خورشيد اگر رو بکشانی
وای از شب تارم
در بند و گرفتار بر آن سلسله مويم
از ديده ره کوی تو با اشک بشويم
با حال نزارم
با حال نزارم

برخيز که داد از من بيچاره ستانی
بنشين که شرر در دل تنگم بنشانی
تا آن لب شيرين به سخن باز گشايی
خوش جلوه نمايی
ای برده امان از دل عشاق کجايی
تا سجده گذارم
تا سجده گذارم

گر بوی تو را باد به منزل برساند
جانم برهاند
ور نه ز وجودم اثری هيچ نماند
جز گرد و غبارم
جز گرد و غبارم

ParandeMohajer

خیال کردم تو هم درد آشنایی
به دل گفتم تو هم همرنگ مایی

Maste_Shokaran

شبی با این دل شیدا
دمی بنشین چو گل زیبا
به باغ زندگانی

دراین حال و هوای خوش
که نی دارد نوای خوش
رها کن سر گرانی

تو بودی در کمین آری تو بودی
تو بودی نگارا که دلم با غمزه ایی جانا ربودی
ربودی نگارا ؛ ربودی نگارا
تو بودی در کمین آری تو بودی

من ای بی وفا , من ای بی وفا
نشستم به خاک راهت
بر جان زد شرر , بر جان زد شرر
مرا برقی از نگاهت
تو روزی نازنین دل را شکستی
گل من کجایی؟
گذشتی از منو هر جا نشستی
گل من کجایی؟

تو بودی در کمین آری تو بودی
تو بودی نگارا که دلم با غمزه ایی جانا ربودی
ربودی نگارا ؛ ربودی نگارا
تو بودی در کمین آری تو بودی

Maste_Shokaran

بزار خیال کنم هنوز....ترانه هامو میشنوی

هنوز هوامو داری و... هنوز صدامو میشنوی

بزار خیال کنم هنوز ....یه لحظه از نیازتم

اگه تموم قصمون ....هنوز ترانه سازتم

هنوز ترانه سازتم

بزار خیال کنم هنوز...پر از تب و تاب منی

روزا به فکر دیدنم...شبا پر از خواب منی

شبا پر از خواب منی

بزار خیال کنم، تو دلتنگیات ...

غروب که میشه...یاد من میوفتی

تویی که قصه طلوع عشق و

گفتی و دوست دارم و نگفتی

گفتی و دوست دارم و نگفتی

بزار خیال کنم منم... اون که دلت تنگ براش

اونی که وقتی تنهایی... پر میشی از خاطره هاش

اون که هنوز دوسش داری ... اون که هنوز همنفسه

بزار خیال کنم منم.... اونی که بودنش بسه

اونی که بودنش بسه

دوباره فال حافظو ...دوباره توی فالمی

بزار خیال کنم بزار... اگر چه بی خیالمی

بزار خیال کنم تو دلتنگیات ...

غروب که میشه یاد من میوفتی

تویی که قصه طلوع عشق و

گفتی و دوست دارم و نگفتی

گفتی و دوست دارم و نگفتی

Maste_Shokaran

اون روزا ما دلی داشتیم
واسه بردن جونی داشتیم
واسه مردن کسی بودیم
کاری داشتیم
پاییز و بهاری داشتیم
تو سرا ما سری داشتیم
عشقی و دلبری داشتیم

کسی آمد که حرف عشق را با ما زد
دل ترسوی ما هم دل به دریا زد
به یک دریای توفانی
دل ما رفته مهمانی
چه دور ساحلش
از دور پیدا نیست
یک عمری راه و در قدرت ما نیست
باید پارو نزد وا داد
باید دل رو به دریا داد
خودش میبردت هرجا دلش خواست
به هرجا برد بدون ساحل همونجاست
به امیدی که ساحل داره این دریا
به امیدی که آروم میشه تا فردا
به امیدی که این دریا فقط شاه ماهی داره
به عشقی که نمیبینی شباشو بی ستاره
دل ما رفته مهمانی
به یک دریای طوفانی
باید پارو نزد وا داد
باید دل رو به دریا داد
خودش میبردت هرجا دلش خواست
به هرجا برد بدون ساحل همونجاست

Maste_Shokaran

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم
در میان لاله و گل ، آشیانی داشتم

گرد آن شمع طرب می سوختم پروانه وار
پای آن سرو روان ، اشک روانی داشتم

آتشم برجان ولی از شکوه لب خاموش بود
عشق را از اشک حسرت ، ترجمانی داشتم

چون سرشک از شوق بودم خاک بوس در گهی
چون غبار از شکر ، سر بر آستا نی داشتم

در خزان با سرو و نسرینم ، بهاری تازه بود
در زمین با ماه و پروین ، آسمانی دا شتم

درد بی عشقی زجانم برده طاقت، ورنه من
داشتم آرام ، تا آرام جا نی دا شتم

بلبل طبعم « رهی» باشد زتنهایی خموش
نغمه ها بودی مرا ، تا همزبانی داشت

Maste_Shokaran

روزي كه از تو جدا شم روز مرگ خنده هامه

روز تنهايي دستام فصل سرد گريه هامه

توي اون كوچه ی غمگين جاي پاهاي تو مونده

هنوز هم اون بید مجنون عكس قلبت رو پوشونده

بعد تو گريه رفيقم غم تو داده فريبم

حالا من تنها و خسته توي اين شهر غريبم

توي اين شهر غريبم توي اين شهر غريبم

تو با خوشحالي و اميد من و تنهايي و حسرت

تو در باغ پر از گل

من يكي توي شهر غربت

روح من همسفر غم

توي شهر غصه پوسيد

قلب من همراه قلبت پاك و غمگنانه پوسيد

بعد تو گريه رفيقم غم تو داده فريبم

حالا من تنها و خسته توي اين شهر غريبم

توي اين شهر غريبم توي اين شهر غريبم

Maste_Shokaran

ای از عشق پاک من همیشه مست
من تو را آسان نیاوردم به دست
من تو را آسان نیاوردم به دست
بارها این کودک احساس من
زیر باران های اشک من نشست
من تورا آسان نیاوردم به دست
در دل آتش نشستن کار آسانی نبود
راه را بر اشک بستن کار آسانی نبود
با غروری هم قد بالای بام آسمان
بارها در خود شکستن کار آسانی نبود
بارها این دل به جرم عاشقی
زیر سنگینی بار غم شکست
من تو را آسان نیاوردم به دست
در بدست آوردنت ،برد باری ها شده
بی قراری ها شده،شب زنده داری ها شده
در بدست آوردنت،پایداری ها شده
با ظلم و جور روزگار سازگاری ها شده
ای از عشق پاک من همیشه مست
من تو را آسان نیاوردم به دست
من تو را آسان نیاوردم به دست
…